Αγαπητοί μου μαθητές, μαθήτριες, γονείς και φίλοι της ιστοσελίδας μας,
θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ωραιότερη εμπειρία που έζησα σε σχολείο στα δεκατέσσερα χρόνια που υπηρετώ ως εκπαιδευτικός στο δημόσιο σχολείο.
Μπήκα χθές στην Στ΄ Τάξη, κάθισα στην έδρα, άνοιξα τον υπολογιστή και τον διαδραστικό πίνακα και ζήτησα να φέρουν τα παιδιά τα τετράδια τους για να δω την αντιγραφή. Η Εύα ζήτησε την άδεια μου να χειριστεί τον πίνακα και κάποια στιγμή αντιλαμβάνομαι ότι το μάθημα ξεκίνησε από τα ίδια τα παιδιά χωρίς τη δική μου συμμετοχή. Άρχισαν να ελέγχουν τις ασκήσεις που είχαν κάνει στο σπίτι και να προχωρούν σε καινούργιες, να διορθώνουν τα λάθη μεταξύ τους, να εξηγούν και να βοηθούν ο ένας τον άλλον. Ο Άγγελος ζήτησε την άδεια μου να βοηθήσει την Εύα, εγώ το επέτρεψα και κάθισα σε ένα θρανίο στην άκρη της αίθουσας.
Το μάθημα κύλησε ομαλά, με κάποιον αναμενόμενο θόρυβο αλλά σε ανεχτό επίπεδο. Η συμμετοχή των παιδιών, η ανταπόκριση τους στο μάθημα, η έλλειψη ανταγωνισμού, η συνεργασία και ο συντονισμός τους με την Εύα και τον Άγγελο με εξέπληξαν. Αισθάνθηκα ότι είχα να κάνω με πολύ ώριμα παιδιά. Τα καμάρωνα και χαιρόμουν μαζί τους. Μου έδωσαν χθες το ωραιότερο δώρο. Είμαι υπερήφανος γι' αυτά και βαθιά ικανοποιημένος γιατί είδα τους καρπούς της δικής μου προσπάθειας.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον δάσκαλο και τη δασκάλα τους, τους συναδέλφους όλων των προηγούμενων ετών αλλά και τους γονείς τους. Προπαντώς όμως ευχαριστώ τα ίδια τα παιδιά, τη Νατάσα, τη Μαρία, την Ελένη, την Έλενα, τον Κωνσταντίνο, το Μάνο, τον Κωνσταντίνο, τη Τζούλια, τη Βέρα, την Κλαούντια, τον Στράτο, τον Γιάννη, την Έλλη, το Νίκο, τον Ηλία, τον Άγγελο και την Εύα.
Ήταν όλα υπέροχα!
θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ωραιότερη εμπειρία που έζησα σε σχολείο στα δεκατέσσερα χρόνια που υπηρετώ ως εκπαιδευτικός στο δημόσιο σχολείο.
Μπήκα χθές στην Στ΄ Τάξη, κάθισα στην έδρα, άνοιξα τον υπολογιστή και τον διαδραστικό πίνακα και ζήτησα να φέρουν τα παιδιά τα τετράδια τους για να δω την αντιγραφή. Η Εύα ζήτησε την άδεια μου να χειριστεί τον πίνακα και κάποια στιγμή αντιλαμβάνομαι ότι το μάθημα ξεκίνησε από τα ίδια τα παιδιά χωρίς τη δική μου συμμετοχή. Άρχισαν να ελέγχουν τις ασκήσεις που είχαν κάνει στο σπίτι και να προχωρούν σε καινούργιες, να διορθώνουν τα λάθη μεταξύ τους, να εξηγούν και να βοηθούν ο ένας τον άλλον. Ο Άγγελος ζήτησε την άδεια μου να βοηθήσει την Εύα, εγώ το επέτρεψα και κάθισα σε ένα θρανίο στην άκρη της αίθουσας.
Το μάθημα κύλησε ομαλά, με κάποιον αναμενόμενο θόρυβο αλλά σε ανεχτό επίπεδο. Η συμμετοχή των παιδιών, η ανταπόκριση τους στο μάθημα, η έλλειψη ανταγωνισμού, η συνεργασία και ο συντονισμός τους με την Εύα και τον Άγγελο με εξέπληξαν. Αισθάνθηκα ότι είχα να κάνω με πολύ ώριμα παιδιά. Τα καμάρωνα και χαιρόμουν μαζί τους. Μου έδωσαν χθες το ωραιότερο δώρο. Είμαι υπερήφανος γι' αυτά και βαθιά ικανοποιημένος γιατί είδα τους καρπούς της δικής μου προσπάθειας.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον δάσκαλο και τη δασκάλα τους, τους συναδέλφους όλων των προηγούμενων ετών αλλά και τους γονείς τους. Προπαντώς όμως ευχαριστώ τα ίδια τα παιδιά, τη Νατάσα, τη Μαρία, την Ελένη, την Έλενα, τον Κωνσταντίνο, το Μάνο, τον Κωνσταντίνο, τη Τζούλια, τη Βέρα, την Κλαούντια, τον Στράτο, τον Γιάννη, την Έλλη, το Νίκο, τον Ηλία, τον Άγγελο και την Εύα.
Ήταν όλα υπέροχα!